Te veel keuze maakt ongelukkig

Door Hahn op woensdag 19 oktober 2011 09:00 - Reacties (17)
Categorie: Commentaar, Views: 5.910

Door de jaren heen is het leven voor veel mensen alsmaar luxer geworden. Veel taken zijn een stuk makkelijker geworden om uit te voeren of zijn zelfs volledig weggevallen door de komst van techniek. En met luxe gaat eigenlijk ook keuze gepaard. Een keuze hebben lijkt geen slecht iets te zijn, maar net zoals met alles is een te veel eraan niet goed.

Het hebben van veel keuze wordt veelal omschreven als een voordeel, ten opzichte van vroeger. Ook zou het een vrijheid zijn, waar we blij mee zouden moeten zijn, maar in de praktijk blijkt steeds vaker dat mensen er niet blij van worden. Sterker nog, mensen worden er een stuk onzekerder door, wat zelfs depressies tot gevolg kan hebben.

Spijt van keuzes

Eén van de hoofdoorzaken van onzekerheid, door het hebben van een grote hoeveelheid aan keuze, is spijt. Hoe meer keuze er is, hoe groter de kans is dat een andere keuze beter is. Dit zorgt ervoor dat mensen bang worden om een keuze te maken, omdat ze mogelijk verkeerd kiezen en dus vroeg of laat spijt kunnen krijgen van hun eigen keuze.

Spijt krijgen lijkt in sommige gevallen misschien overdreven of onnodig. In kleine, minder belangrijke voorvallen is dat mogelijk ook wel zo, want van de aankoop van een tomaat van het huismerk van een supermarkt, in plaats van een A-merk, zal je niet snel slapeloze nachten hebben.

Echter moet niet worden vergeten dat er altijd en overal keuzes moeten worden gemaakt en dat er tegenwoordig bijna overal meer keuze in is dan vroeger. Een goed voorbeeld van een belangrijke keuze, waar iemand mogelijk spijt van kan krijgen, is de studiekeuze.

Een studie kiezen is een keuze voor meerdere jaren of zelfs voor een heel leven en dat alleen al kan angst inboezemen. Daarbij kost een opleiding ook nog eens veel geld. Combineer dat met de feiten dat er een legio aan studies beschikbaar is, op allerlei niveaus en dat jongeren tegenwoordig steeds minder vaak weten wat ze willen en het is niet ondenkbaar dat er twijfel ontstaat bij het kiezen.

Deeloplossing

Een mogelijke oplossing voor het hebben van te veel keuze, is de mogelijkheid bieden om op een keuze terug te kunnen komen. In sommige gevallen wordt dit al gedaan en daar lijken mensen in veel gevallen baat bij te hebben.

Zo bieden sommige winkels bijvoorbeeld de mogelijkheid om producten om te ruilen binnen een bepaalde tijd, als ze er niet tevreden mee zijn. Dit is nadelig voor de winkel, maar het maakt het overgaan tot kopen voor de consument wel een stuk makkelijker, want een verkeerde keuze is niet permanent.

De mogelijkheid tot het omkeerbaar maken van keuzes neemt één van de grootste struikelblokken, het krijgen van spijt, weg. Het maakt het kiezen zelf echter niet makkelijker, want het aanbod blijft hetzelfde, maar de drempel om over te gaan tot kiezen wordt wel aanzienlijk verlaagd.

Uiteraard is dit niet toepasbaar op alle keuzes in het leven, zo kunnen sommige keuzes die van levensbelang zijn (denk hierbij aan bijvoorbeeld medische keuzes) niet omkeerbaar worden gemaakt. Maar wat betreft het kiezen van diensten of producten kan dit in heel veel gevallen wel worden toegepast.

Opmerking: Deze tekst was oorspronkelijk een opdracht voor een vak op mijn opleiding (waarbij het ging om teksten schrijven), maar ik vond het interessant genoeg om hem met jullie te delen. Misschien dat er nog mensen zijn met een interessante (al dan niet andere) kijk op dit.

Morgen komt na vandaag

Door Hahn op maandag 27 december 2010 08:00 - Reacties (8)
Categorie: Commentaar, Views: 3.327

Morgen komt na vandaag, lijkt misschien vrij logisch, maar toch kom ik geregeld mensen tegen die een andere mening toebedeeld lijken te zijn.

Zelf ben ik van mening dat het vanaf 00:00 de volgende dag is, als je het hebt over dagen van de week. Vandaag is voor mij echter de dag waarop ik ben opgestaan, waarbij die dag niet precies om klokslag 12 uur hoeft te eindigen. Ik zal dus ook nog gewoon "tot morgen" zeggen als het na 00:00 is en ik diegene binnen 24 uur weer zal zien of spreken.

Er zijn alleen ook zoogdieren die tijdsbepalingen zeer letterlijk nemen. Deze menen te moeten mededelen dat de volgende dag al om middernacht begonnen is, en dat het zeggen van "tot morgen" feitelijk onjuist is.

Meestal denk ik dan maar bij mezelf dat zo iemand waarschijnlijk ook nog in lachen uitbarst bij 'komt een man bij de dokter'-moppen, iedereen om zich heen aanstoot en "hoorde je die!" roept.

"Dat doe ik bij iedereen hoor"

Door Hahn op maandag 25 oktober 2010 09:00 - Reacties (28)
Categorie: Commentaar, Views: 4.551

Als ik ergens een hekel aan heb, dan is het wel aan het feit dat een groot deel van de mensheid tegenwoordig geen tijd meer over lijkt te hebben om te antwoorden. En met antwoorden doel ik voornamelijk op zaken als sms, telefoon en mail.

Zo om en nabij de 78,4 procent van mijn sociale kring doet er gemiddeld minimaal 25,2 uur over om te reageren op bijvoorbeeld iets simpels als een smsje; waarbij ik altijd denk "heb je nou echt geen 5 seconde om even een reactie terug te typen?", maar het antwoord schijnt meestal "nee" te zijn, gezien het feit dat ik dus vaak pas na lange tijd een reactie krijg.

Ik verwacht geen reactie binnen een mum van tijd, sowieso heeft niet iedereen constant zijn telefoon bij zich of kijkt erop, maar het lijkt me dat de gemiddelde mens elke 12 uur toch wel een keer op z'n telefoon heeft gekeken (uitzonderingen daargelaten).

En uiteraard is direct contact vele malen beter als het dringend is (wat de meeste van mijn smsjes niet zijn, anders had ik het niet alleen gelaten bij smsen), dus de beller is sneller; maar ook daar bestaan probleemgroepen: mensen die niet opnemen en pas veel later reageren met "jij had gebeld?" of de nog grotere groep mensen die niet opnemen en helemaal niks laten horen.

Misschien dat ik een uitzondering ben, want ik ben ook niet bepaald de makkelijkste persoon in de omgang (en dat is zacht uitgedrukt). Maar dat gezegd hebbende kom ik eigenlijk direct uit op de reden waarom ik dacht aan het maken van deze blog, namelijk de uitspraak: "maar dat doe ik bij iedereen hoor".

Deze uitspraak - gebruikt in precies 37 procent van de gevallen dat ik iemand aanspreek op gedrag waar ik me aan stoor - beweert dat het niet aan mij ligt, maar waar het mij vooral om gaat, is dat ik het zo ongeveer het grootste non-argument denkbaar vind. Bovendien wordt deze uitspraak veelal gedaan met de gedachte erachter van "als ik het bij iedereen doe, dan is het wel goed".
Ik vergelijk het echter graag met iedereen-een-klootzak-noemen®: dat je iedereen een klootzak noemt, wil nog niet zeggen dat ik het hoef te pikken dat je mij een klootzak noemt en me dus bewust beledigt. Een wat extremer voorbeeld, maar van hetzelfde laken een pak, tenminste, in mijn zwart/witte wereld.

Geen tijd hebben om te reageren, je mobiel was in de plee gevallen, net bevallen van een drieling, vergeten zijn dat er een reactie verwacht werd of nog aan het bijslapen van het moederkoekhappen, dat zijn allemaal legitieme excuses, tot op zekere hoogte, maar dat je iedereen hetzelfde behandelt is dat niet.


Alle cijfers zijn uit de blogposter zijn - grote, dan wel kleine - teen gezogen en dienen enkel ter illustratie en indicatie; er heeft geen daadwerkelijk onderzoek plaatsgevonden.

Knappe dames & lekkere dingen

Door Hahn op woensdag 26 mei 2010 10:00 - Reacties (19)
Categorie: Commentaar, Views: 6.233

Ik verdeel de beter uitziende vrouwelijke wezens eigenlijk altijd - al dan niet onbewust - in twee kampen: lekkere dingen en knappe dames, waarbij de eerste groep de (logische) reactie tot gevolg heeft van "damn, die's lekker...", of een variant daarop, en de tweede groep juist weer "wow, die's knap!".

"Wat is daar het verschil in dan, Mute?" hoor ik jullie denken, nou beste mannetjes en vrouwtjes, dat zal ik jullie vertellen! Bij een lekker ding zegt het woord 'lekker' het eigenlijk al: daar zou ik wel eens een beschuitje mee willen eten (maar zou het verder niet zo heel snel een dinerdate worden). Bij een knappe dame is het niet alleen de constatering dat de dame in kwestie op een goede positie stond bij het uitdelen van de betere aangezichten, maar dat dezelfde dame ook zo verstandig was om goed op te letten bij de lessen 'hoe krijg ik een goed en verzorgd (net) voorkomen?'.

Het lijkt me dan ook niet nodig om te vermelden (en toch doe ik het..) dat een vrouwmens beter tot de 'knappe dames' gerekend kan worden dan tot de 'lekkere dingen'. Niet dat er ook maar enigszins iets mis is met lekkere dingen natuurlijk, maar een lekker ding blijft over het algemeen maar tot een jaar of 30-40 goed, terwijl de levensverwachting van een knappe dame (met de nadruk op het knap zijn) in veel gevallen tot boven de 50 uitgekomen is, blijkt uit onderzoek.

Bovendien worden lekkere dingen veelal meer als lustobject gezien dan knappe dames, zoals de naam wederom reeds deed vermoeden. Hierdoor is de kans vergroot dat de vrouw wekelijks voorzien is van een veelvoud aan peni (de enige juiste meervoudsvorm van 'penis') in haar mond, ook wel bekend als 'slet zijn'. Dus is het over het algemeen beter om als vrouw een knappe dame te zijn, tenzij er natuurlijk een voorkeur is voor een family-pack aan peni per week.

Volgende keer: Mooie mannen & vieze ventjes

Irritante klootzak

Door Hahn op donderdag 4 maart 2010 17:00 - Reacties (108)
Categorie: Commentaar, Views: 5.289

Ik nagel mensen liever niet en public aan de schandpaal, maar ik krijg echt het apelazerus van deze user. Altijd maar zeuren over alles en iedereen en als je iets niet volgens zijn zin doet, kan je binnen de kortste keren wel weer commentaar verwachten waarin ie moet laten weten hoe het dan wel moet.

Maar nu vraag ik me af, ben ik de enige die zo'n hekel heeft aan deze persoon?