"Dat doe ik bij iedereen hoor"

Door Hahn op maandag 25 oktober 2010 09:00 - Reacties (28)
Categorie: Commentaar, Views: 4.710

Als ik ergens een hekel aan heb, dan is het wel aan het feit dat een groot deel van de mensheid tegenwoordig geen tijd meer over lijkt te hebben om te antwoorden. En met antwoorden doel ik voornamelijk op zaken als sms, telefoon en mail.

Zo om en nabij de 78,4 procent van mijn sociale kring doet er gemiddeld minimaal 25,2 uur over om te reageren op bijvoorbeeld iets simpels als een smsje; waarbij ik altijd denk "heb je nou echt geen 5 seconde om even een reactie terug te typen?", maar het antwoord schijnt meestal "nee" te zijn, gezien het feit dat ik dus vaak pas na lange tijd een reactie krijg.

Ik verwacht geen reactie binnen een mum van tijd, sowieso heeft niet iedereen constant zijn telefoon bij zich of kijkt erop, maar het lijkt me dat de gemiddelde mens elke 12 uur toch wel een keer op z'n telefoon heeft gekeken (uitzonderingen daargelaten).

En uiteraard is direct contact vele malen beter als het dringend is (wat de meeste van mijn smsjes niet zijn, anders had ik het niet alleen gelaten bij smsen), dus de beller is sneller; maar ook daar bestaan probleemgroepen: mensen die niet opnemen en pas veel later reageren met "jij had gebeld?" of de nog grotere groep mensen die niet opnemen en helemaal niks laten horen.

Misschien dat ik een uitzondering ben, want ik ben ook niet bepaald de makkelijkste persoon in de omgang (en dat is zacht uitgedrukt). Maar dat gezegd hebbende kom ik eigenlijk direct uit op de reden waarom ik dacht aan het maken van deze blog, namelijk de uitspraak: "maar dat doe ik bij iedereen hoor".

Deze uitspraak - gebruikt in precies 37 procent van de gevallen dat ik iemand aanspreek op gedrag waar ik me aan stoor - beweert dat het niet aan mij ligt, maar waar het mij vooral om gaat, is dat ik het zo ongeveer het grootste non-argument denkbaar vind. Bovendien wordt deze uitspraak veelal gedaan met de gedachte erachter van "als ik het bij iedereen doe, dan is het wel goed".
Ik vergelijk het echter graag met iedereen-een-klootzak-noemenģ: dat je iedereen een klootzak noemt, wil nog niet zeggen dat ik het hoef te pikken dat je mij een klootzak noemt en me dus bewust beledigt. Een wat extremer voorbeeld, maar van hetzelfde laken een pak, tenminste, in mijn zwart/witte wereld.

Geen tijd hebben om te reageren, je mobiel was in de plee gevallen, net bevallen van een drieling, vergeten zijn dat er een reactie verwacht werd of nog aan het bijslapen van het moederkoekhappen, dat zijn allemaal legitieme excuses, tot op zekere hoogte, maar dat je iedereen hetzelfde behandelt is dat niet.


Alle cijfers zijn uit de blogposter zijn - grote, dan wel kleine - teen gezogen en dienen enkel ter illustratie en indicatie; er heeft geen daadwerkelijk onderzoek plaatsgevonden.